463 - دنيا براى غيرش آفريده شده نه براى خودش ( اشاره به اين كه هدف از آفرينش اين جهان تكامل و آمادگى براى زيستن در آن جهان است ) 464 - بنى اميه زمان معينى مهلت دارند تا به تاخت و تاز خود در آن مشغول باشند و همين كه بين آنها اختلاف افتاد دشمنان كفتار صفتشان آنها را فريب مىدهند و بر آنان پيروز مىگردند . شريف رضى مىگويد : « مرود » ( بر وزن منبر ) از ماده « ارواد » به معنى مهلت است و اين از فصيح‌ترين تعبيرات است . گويا امام ( ع ) مهلتى را كه آنها براى حكومت دارند تشبيه به ميدان مسابقه كرده كه مسابقه دهندگان با نظم و ترتيب در يك مسير بسوى هدفى پيش مىروند اما هنگامى كه به هدف رسيدند نظام آنها بهم مىخورد . 465 - امام در مدح و ستايش انصار فرموده است : به خدا سوگند آنها اسلام را همچون فرزند در دامانشان پرورش دادند : با دستهاى گشاده و پر سخاوت و زبانهاى گويا و منطق كوبنده ، با اين كه نياز مادى به آن نداشتند . 466 - چشم ، حافظ نشيمنگاه است ( اشاره به اين كه چرا هنگامى كه انسان به خواب مىرود وضوى او باطل است ) ( 806 . ) شريف رضى مىگويد : اين از استعارات شگفت انگيز است . امام نشيمنگاه را به مشك ، تشبيه كرده و چشم را به بندى كه سر مشك را بوسيله آن مىبندند كه هرگاه بند را رها كنند مشك نمىتواند آنچه در آن است نگه دارد . مشهور اين است كه اين سخن از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است ولى عده‌اى آن را از امير مؤمنان نقل كرده‌اند ، اين را « مبرد » در كتاب « مقتضب » در باب اللفظ بالحروف آورده . و ما در كتاب « مجازات آثار النبويه » در بارهء اين استعاره سخن گفته‌ايم . 467 - امام در ضمن يكى از سخنانش فرمود : سر پرستى ( الهى ) ، بر آنها حكومت كرد ، حق را بر پا داشت و خود بر جادهء حق گام بر مىداشت تا آنجا كه دين گلوگاه خود را بر زمين نهاد ( اشاره به قيام پيامبر و قدرت و سيطره اسلام است زيرا اين تعبير معمولا در بارهء شتر به هنگام استراحت مىشود كه پس از رسيدن به مقصد مىخوابد و گردن خود را بر زمين مىنهد ) ( 807 . ) 468 - زمانى در پيش است سخت ، كه ثروتمندان بر آنچه در دست دارند دندان مىفشارند در حالى كه چنين دستورى به آنها داده نشده است . خداوند سبحان مىفرمايد :